Odpowiedź forum utworzona
-
Wpisy
-
Posłużę się analogią, nieco przerysowaną, co z góry przyznaję. Powiedzmy, że artykuł podaje wyniki badań dotyczących preferencji w zakresie używania indywidualnych środków lokomocji. Większość jeździ samochodami, część posiada motocykle lub skutery, a pewna mniejszość preferuje hulajnogi, z czego pewien odsetek – bez dodatkowego silnika. Załóżmy że należę do tej ostatniej grupy i dzielę się uwagami w komentarzu na swój sposób: „Widzę, że należę do mniejszości, ale każdy ma inne upodobania, a ta metoda przemieszczania się akurat bardzo mi odpowiada”. Gdybym jednak chciał się posłużyć Twoim sposobem myślenia, zmuszony byłbym napisać: „Nie wyobrażam sobie, po własnych doświadczeniach, używania innego środka lokomocji niż hulajnoga i to koniecznie bez silniczka. Jest on tak hałaśliwy, tak smrodliwy, tak nieprzyjazny użytkownikowi, że aż ciary przechodzą mi po plecach. Niestety hulajnogi bez napędu u dystrybutorów są tak mało popularne, że aż dziw bierze skąd te X%”. W toku dalszej dyskusji zmuszony byłbym uznać użytkowników innych pojazdów za snobów i ofiary mody.
Sailfish OS zawiera środowisko pozwalające na uruchamianie aplikacji Androida. Trudno na razie ocenić stopień jego zgodności i wydajność emulacji. Ewentualnymi mankamentami twórcy systemu zapewne nie są skłonni się dzielić.
Podałem jedną z przyczyn występowania preferencji odmiennych od Twoich, nie [b]jedyną[/b]. Podobnie jest z przywołanym przez Ciebie snobizmem.
Nieco irytująca jest ta sprzedaż wiązana. Być może ktoś byłby zainteresowany tylko częścią usług z pakietu, np. samym dostępem do internetu.
[b]@xxx[/b] Do tej pory nie byłem świadom, że słowa „analogiczny” i „analogowy” są synonimami. Człowiek uczy się całe życie 🙂
[b]Mobilny[/b] Gdzieś jest granica odpowiedzialności ubezpieczyciela – jeśli na jego oczach roztrzaskam telefon młotkiem, może nie chcieć sięgnąć do portfela.
[b]@ferdar[/b]. A nie szkoda ci lądujących na śmietniku w pełni sprawnych telefonów, telewizorów, lodówek, itd., wypieranych przez urządzenia nowsze, ładniejsze, będące aktualnie w modzie? To też pewne wynaturzenie tzw. społeczeństwa konsumpcyjnego.
Są użytkownicy którzy wysyłają SMS-y, czy e-maile sporadycznie i nie korzystają z komunikatorów. Dla nich fizyczna klawiatura to element który tylko powiększa cenę, gabaryty i masę telefonu.
Za kontynuowaniem posiadania telefonu stacjonarnego przez użytkowników indywidualnych stoi konserwatyzm, o czym zresztą wspomina artykuł. Nie jest to cecha, która ułatwia adoptowanie nowinek.
Chyba się nie pomylę, jeśli stwierdzę że to pierwsza wersja „mini” nieustępująca wyposażeniem pierwowzorowi. Pozostaje mieć nadzieję, że inni producenci pójdą w ślady Sony, dając użytkownikom realną możliwość wyboru wielkości urządzenia, nieskrępowaną dodatkowymi kompromisami.
Po trzech dniach film obejrzało już 200,000 osób. Jak tak dalej pójdzie, YouTube pokryje wkrótce autorom testu straty 😉
Technologia NFC, pomijając barierę technologiczną (stosunkowo niewielka ilość telefonów z tym modułem), wydaje się być najwygodniejszym rozwiązaniem. Płatność jest szybka, najmniej uciążliwa dla klienta i możliwa do przeprowadzenia off-line. Przy braku dostępu do sieci większość alternatywnych rozwiązań staje się bezużyteczna. Od początku słabym punktem NFC jest konieczność zabezpieczenia bezpieczeństwa transakcji na poziomie sprzętowym. Na razie mamy wyłącznie rozwiązania oparte o kartę SIM, a do tego oferowane są one tylko przez dwóch operatorów.
170 godzin w trybie gotowości to trochę mało, ale cena w porównaniu z innymi „pancernikami” wydaje się zachęcająca.
Wszystkim narzekającym na niską przepływność chciałbym przypomnieć (lub uświadomić), że strumień jest kodowany w formacie AAC+ i porównywanie jego jakości do analogicznej kompresji MP3 jest trochę nie na miejscu.
Poza zupełnie odmienną oprawą graficzną, gra w istocie niczym nie różni się od Temple Run. Wabikiem jest połączony z grą konkurs trwający do 16 grudnia, w którym do wygrania jest 100 pendrive’ów i 300 poduszek.
Wraz z postępującym uzależnieniem cywilizacji od technologii, siła rażenia takich ataków będzie rosła.
Rozumiem, że aby zapewnić odpowiedni poziom bezpieczeństwa transakcji, trzeba zaszyć certyfikaty w jakimś kawałku hardware’u. Tylko dlaczego, jak na razie, wykorzystuje się do tego celu wyłącznie karty SIM? Nie każdy zainteresowany płatnościami zbliżeniowymi ma ochotę lub możliwość natychmiastowego przeniesienia numeru do T-Mobile (czy też Orange).
Posiadam ruter, który co prawda nie może być wpięty bezpośrednio do gniazdka elektrycznego, ale poza tym oferuje te same funkcjonalności co TEW-714TRU, a dodatkowo obsługuje modemy 3G/4G. Wymiary 7x7x2 cm. Kupiony jakiś czas temu za 120 zł. Z oczywistych względów nie mogę podać więcej szczegółów.
Norma 3 dB dotyczy elektrycznych elementów toru audio. Same przetworniki dźwięku traktowanie są o wiele łagodniej (zarówno w części wyjściowej – głośniki, słuchawki; jak i wejściowej – mikrofony). Gdyby było inaczej, dla większości z nich trudno byłoby na charakterystyce częstotliwościowej znaleźć nawet mały odcinek pasma, dla którego odchylenia nie przekraczałyby 3 dB.
Nie wiem dlaczego zasugerowałem się, że piszesz w pierwszym poście o usłudze mobilnego dostępu do internetu. Mój błąd. Przejrzałem instrukcję urządzenia. Tam producent szacuje maksymalny czas zapisu karty 32GB na 10 godzin. Oznaczałoby to nieco mniejszą przepływność strumienia, ok. 7 Mb/s. Ani z instrukcji, ani z opisu na stronie nie wynika jaki format ma strumień wysyłany za pośrednictwem Wi-Fi lub USB. Dane dotyczą wyłącznie rejestracji na karcie microSD. Zakładam, że może charakteryzować się niższą rozdzielczością i/lub większym stopniem kompresji, co mogłoby znacznie zmniejszyć wymagania dotyczące przepustowości łącza internetowego.
Przy doładowaniu 51 zł efektywne stawki spadają do 15 gr/min, niecałych 5 gr/SMS i 10 gr/MMS. Za wyjątkiem RWK utrzymujemy aktywność konta przez 100 dni. Całkiem przyzwoity rezultat.
Charakterystyki częstotliwościowe wszelakich przetworników audio są dalekie od doskonałości (nawet tych z segmentu premium). Pasmo przenoszenia podaje się więc jako zakres, w którym charakterystyka nie wybiega poza pewien margines tolerancji. Niestety, nie obowiązują tu żadne normy i producenci poszerzają ten margines poza granice przyzwoitości, co w następstwie pozwala na prezentowanie imponujących granic pasma.
